Komentarze do: Walentynki w Japonii – czekoladowe obowiązki

Autor: Muscat

Muscat — Thu, 01 Apr 2010 21:35:15 +0000

“Chryzantema i miecz” jest również moją obowiązkową i lubianą lekturą. A co do zależności i obowiązków to łatwe być one nie mogą, skoro nie tylko wojny, masakry, pojedynki i rytualne samobójstwa z tych powodów były, ale jeszcze do dziś się te sprawy opiewa w literaturze, kinie itd.

Autor: Ola - Bobe Majse

Ola - Bobe Majse — Tue, 09 Mar 2010 00:29:57 +0000

Piękny blog! Dopiero tu weszłam, dlatego na razie moją uwagę zwróciła szata graficzna, ale czuję się bardzo zachęcona do lektury Moje hobby to judaizm i… pisanie haiku (po polsku oczywiście:) Serdecznie pozdrawiam, Ola – Bobe Majse

Autor: admin

admin — Mon, 22 Feb 2010 15:55:07 +0000

Bartku, mnie temat najróżniejszych zależności i “wymiany przysług” wśród Japończyków fascynuje od dawna, ale jakoś nigdy do końca nie “rozplątałam” tego węzła, a jak widzę mają z nim kłopoty także moi znajomi Japończycy, których proszę, żeby mi czasem poradzili jak zareagować na takie czy inne zachowania. Cóż, temat jest po prostu “śliski” i “ulotny” i pewnie trudno osądzić czy taka przysługa już wynagradza poprzednią, czy jeszcze nie, czy już za dużo itd. Na pewno trzeba uważać z prezentami, żeby nie przesadzić i nie postawić partnera w niezręcznej sytuacji ofiarowując prezent nieadekwatny do np. otrzymanego wcześniej. Mam tu na myśli nietakt “odwdzięczenia się” prezentem cenniejszym niż otrzymany, bo to nakłada na drugą stronę kolejne zobowiązania. I tak w nieskończoność Kiedyś spytałam znajomą Japonkę, czemu często wręczając komuś prezent słyszę “sumimasen” czyli “przepraszam” zamiast naszego “dziękuję”. Dowiedziałam się, że obdarowany w ten sposób przeprasza za kłopot, który sprawiło mi przygotowanie prezentu… Od razu przypominają mi się tysiące innych przykładów, kiedy Japończycy w określonych sytuacjach posługują się zupełnie innymi wyrażeniami niż te, które moglibyśmy “przetłumaczyć” z naszej kultury. I to jest dla mnie w ich języku najtrudniejsze. Pozdrawiam serdecznie G.

Autor: AnnaI

AnnaI — Fri, 19 Feb 2010 12:35:37 +0000

Japonia powoli sie zmienia i swieto tez zaczyna byc bardziej “romantyczne”, przynajmniej w tych miejscach ktore odwiedzane sa przez tlumy cudzoziemcow. W Nikko juz od kilku lat robia (i reklamuja) Walentynki jako “swieto milosci”, podjechalismy popatrzec i milo bylo, troche za bardzo “festiwalowa” atmosfera, ale dobre i to na poczatek. Nawet lokalne love hotele wskoczyly na ten program i oferowaly specjalne “Walentynkowe” ceny (widzielismy adverty, ale nie skorzystalismy z oferty). LOL!
A w niektorych szkolach to zaczeli mowic dzieciakom, ze teraz Walentynki to rownouprawnienie czekoladkowe i dzieciaki losowaly komu dac czekoladki – dziewczynki losowaly chlopcow, a chlopcy – dziewczynki.

Autor: Bartek

Bartek — Tue, 09 Feb 2010 21:38:19 +0000

Witam, bardzo ciekawa sprawa z tym „giri”. Czytając zacząłem się zastanawiać jak Japończycy wykorzystują takie okazje jak Walentynki. Czy dzięki temu można „wyzerować” ciążące małe zobowiązania i później ono znika? Oczywiście skala zobowiązania musi być odpowiednia, np pożyczenie telefonu, mała przysługa w pracy itp.
Czy przesadzając z prezentem, nie przechyla się szali na drugą stronę i osoba obdarowana nie poczuje „giri”? Czy tak samo jest z drobnymi prezentami, np. przywożonymi z delegacji czy wakacji? Czy one też są związane z „giri”, czy to zupełnie inny typ zależności? Czytałem kiedyś, że wtedy jest to rodzaj przeprosin, że inni musieli pracować a obdarowujący odpoczywał.
Pozdrawiam